de vacht en het uiterlijk van de Bergamasco

Het meest opvallende aan de Bergamasco is wel de vacht. Heeft de pup een zachte losse wollige vacht, ontstaan rond de eerste verjaardag de vilten door de ruwere geitenharen die tussen de wollige haren gaan groeien. Eerst in grote brede banen die je met de hand kunt scheuren in de vilten van ca. 3 vingers breed. Voor baas en hond een gezellige bezigheid.


Zo rond het derde levensjaar heeft de vacht zijn uiteindelijke structuur. Wanneer je de vilten niet afknipt kunnen ze doorgroeien tot op de grond. Het blijft een wonder, hoe zo'n kleine wollige pup verandert in een grote viltenbaal.

Isolatie

De vacht isoleert zowel in zomer als winter, is een prima bescherming in de bergen tijdens het werken met schapen zowel voor alle weersomstandigheden als tegen aanvallen van wolven. De haren voor de ogen voorkomt dat ze last krijgen van stof en zonlicht.

De Bergamasco is niet geschikt voor hele propere huishoudingen. De vacht brengt takjes, blaadjes en heel veel zand mee in huis. Het verwijderen van takjes en blaadjes uit de vacht is een gezellige bezigheid, die de band tussen de baas en de hond versterkt en waarvan beide genieten.


Van mijn Bergamasco's zijn Lia, Miep en Vera zwart geboren en is Lia de enige die zwart is gebleven. Miep en Vera worden beide grijs. Maia is gevlekt geboren en heeft prachtige bruin, zwart en grijs tinten in de vacht. Dit zijn de voorkomende kleurschakeringen bij de Bergamasco's.

De bijzondere vacht zorgt voor leuke ervaringen. Mensen zingen spontaan een liedje van Bob Marley, noemen ze rasta hond. Kinderen vragen vaak of ze even mogen voelen.

Tijdens een wandeling met de beide volwassen dames ben ik eens door een boswachter aangesproken dat ik beter voor mijn honden moest zorgen! Op de opmerking dat hij even moest gaan googelen op 'Bergamasco' vroeg hij of het zo hoorde en kwam het gesprek op gang.

Een leuke opmerking was in Italië waar een boer in de bergen vroeg: ‘Cane o pecora?’ waarop ik antwoordde: ‘Cane, pastore di pecora.’